Karanlığın hemen ardından,
Ä°lk kendini iÅŸitecekmiÅŸ,
Yüzüne kapanan her kapıyı,
İlk kendi elleriyle açacakmış,
En içerdeki odalara girecekmiş,
Teker teker indiÄŸi merdivenlerden,
Koşarcasına çıkacakmış,
Bir yıldızın kollarında uyanacakmış güne,
İki ayak üzerinde durabilmek kadar güzel olacakmış her şey,
Parçaları birleştirecekmiş hemen sonra,
Kapıdan çıkıp gitmelerin üzerini çizecekmiş bir bir,
Unutacakmış damarlarında boşa dolaşan kanı,
Bir tramplenden atlarcasına dalacakmış hayatın orta yerine…
 Sevda Saime Esen
