Kim bilir kaç kez
gecelerimi seninle süsledim,
Sevmeyi bilmezken
günlerimi çocukça besledim,
Yalnızlığın kenarında
kaç kez asılı kaldım,
Benim dışımda
benden önce biri gibi yaşadın,
Kim bilir kaç kez
yeniden bitip, yeniden başladın,
Tüm uysallığımla
dizlerinde kaç kez sabahladım,
Büyük zaferlere hasret
ne çok yenilgiler yaşadım,
Bilmezsin diğer parçalarımı
kaç kez birleştirdim yüreğimle,
Yıkılmazlık ve yenilmezlik içinde
Kaç kez yıktım sınırlarımı,
Uzunca bir zaman
okyanusun dibinde yaratıktım,
Anlayamadım,
Kim bilir kaç kez
onda birini soludum dünyanın,
Derin boşlukla dolu anlarımı
ne denli zorlu savaÅŸlara teslim ettim,
Kaç kez tükenmiş olarak
uykuya daldım bilmezsin,
Alışkanlığım yüzünden günlerce
adını sayıkladım yüzlerce kez,
Ölmeyen biri gibi kaç kez
dirilttim öldüren sevgimi,
Gümüş bir flüttü dudakların
hoş, kıpırtılı, öpmeye doyamadığım,
Çocukluğumun neşesiydin
mutlu mutlu kokan,
Kim bilir kaç kez
ayakta tutan kaslarım güçsüz kaldı,
SoluÄŸum kesilmiÅŸ halde,
ne çok bekledim hatırlamalarını,
Geçmek bilmeyen saatlerde
sesimi yitirene dek kaç kez ağladım,
Kim bilir kaç kez
neye inandığımı sordum kendime,
Hedefim varlığını
yüreğimde öldürmek olmuştu,
Yapamadım,
Kulağımın dibinde,
Kaç kez gür ve net işittim gidişlerini,
Sadece zaman meselesiydi,
Aşamadım.
Kim bilir kaç kez
tapınarak yaşadım aşkını,
Hiçe saydım
hem varlığımı, hem de başkalarını,
Kaç kez hayranlıkla izledim
tablo gibi uyumalarını,
Uzun süre hep seni düşündüm
gidemedim bir yerlere,
Yeniden özlememek için
kaç kez gömüldüm sessizliğe,
Keyif saati yoktu
bu aşkların ayrılığınla kavradım,
Sesli kahkahaların ardına
kaç kez gizlendim, akamadım,
Benden uzaklaştığında
kaç kez alçalttım kendimi,
Kaç kez kararttım duygularımı
yaralı kaldım,
Bir gün sende seversen böyle,
Kim bilir kaç kez,
çevrelenecek yaşamın duygularınla,
Kaç kez izin vereceksin kendine,
Kim bilir kaç kez
gözlerinin içine kadar kızaracaksın,
Ve kim bilir kaç kez onu
yüreğini yakarak seveceksin.
Kim bilir kaç kez düşleyecek,
Kaç kez özleyeceksin sevdiğini.
Sevda Saime Esen
