Gözlerimi hiç ayırmadan baktığım yüzün,
Oldu içimde çıkmaza varılan bir hüzün,
Soluğum, kesilmeye yakın haykırışlarda,
Koydum yüreğime, elimde, avucumda ne varsa,
Hıçkırıklarım yıkılıyordu şehrin sokaklarında,
Uzaklaşıyordu benden caddeyi dolduran sesin,
Aklım ile kalbim ağız dalaşındaydı her gün,
Katılıcasına güler gibiydi işimi bitiren gidişlerin,
Çok zaman zengin sayıyordum kendimi,
Sözler küçük, özlemler büyüktü içimde,
Süslü ve parlaktı umutlarım,
Aşkınla taşıyordum şehrin her yerinde,
Birkaç küçük resmin elimde kalan,
Yanı başımda yokluğun oturan,
Biliyorum,
Boşa değil bunca yaşanılan,
Sabah öyle bastırıyor ki bazen,
Yeni bir ok uzatıyor demirden ellerini,
Tepeleyip yerle bir ediyor yüreğimi,
Bir bela sanki büyükçe, dipdiri,
İmkanı yok unutmanın,
Olmuyor, gitmeyince sayısız duygular,
Olmuyor, bir bulut gibi kaplayınca yar,
Tembihlemişçesine taş kesiliyor unutmalar,
Sevdamı alıp gideceğime söz verdikçe,
Sana dönüyorum her savaşın orta yerinde,
Aklım dilsizleşiyor kalbimin devinimlerinde,
Kendimi unutuyorum mevzu bahse sen gelince,
İmkanı yok unutmanın,
İyi şarkı söylemek gibiyse seni hatırlamalar,
Beni bende yeniyorsa vazgeçmeler,
İmkanı yok, yaşamak dar geliyorsa yarınlarda,
İmkanı yok unutmanın,
Herkese bir kadeh, bana bir ÅŸiÅŸe votka yetmiyorsa,
Ä°liklerime kadar iÅŸlemiÅŸse iliklerin,
İmkanı yok, sana çok, kendime biraz kalmışsam,
Sevda Saime Esen
