Yazı bakıyor bana. Ben de ona. Soruyor: “Anlamım ne?” İçini yazanın anlamı. Kendini kazanın anlamı. Hayatını yazıya vuranın anlamı. Yazıyla kendini saranın anlamı. Yazıyla kapı açanın, göz açanın, ötenin eÅŸiÄŸinde duranın anlamı. Öteye gitmiÅŸ gelmiÅŸin anlamı. Kıyısında ömrümün soruyorum yazıya:“Anlamın ne?” “HiçliÄŸe salınmış çıkrığım ben” dedi yazı. “Ben de” dedim.
Böcek bakıyor bana. Ben de ona. Soruyor:”Anlamım ne?” Cânın evrene vuruÅŸunun anlamı. Yeryüzünün göğe kendini açışının anlamı. Uçmanın, karanlığın, maddenin kalp atışının anlamı. Ölümü dirime katmanın anlamı. Yeryüzünün zenginliÄŸinin anlamı. Önünde saygıyla eÄŸildiÄŸim varlık olmanın anlamı. Kendimden çıkıp, uçuÅŸarak soruyorum böceÄŸe: Anlamın ne?
“Bitip tükenmek bilmeyen dönüşümün imâsıyım ben” dedi böcek. “Ben de” dedim.
Pınar bakıyor bana. Ben de ona. Soruyor:”Anlamım ne?” Kanısın bu gezegenin, can suyu. Devinerek akmanın anlamı. Akarak can katmanın anlamı. Tükenivermenin, kurumanın, bitimli oluÅŸun, ortadan kalkmanın anlamı. Serpilmenin, dinelmenin, geliÅŸmenin, bozulmanın anlamı. Pınar pınarken deÄŸerini bilmeyiÅŸimizin anlamı. YaÅŸamak, çaÄŸlamak demek, can vermek, akarak, kuruyarak tohum olana. Çatlamış dudaklarıyla ruhumun varıyorum pınara, soruyorum: “Anlamın ne?” “Kuruyuncaya, tükeninceye dek var kılmanın kaynağıyım ben” dedi. “Ben de” dedim.
Ä°nsanım ben. Hayat bakıyor bana. Ben de ona. Sınavlarında çırpınarak, atıyorum kendimi ona. “Ruhum sana teslim. Korkmadım geldim. Acılarına varım. Kahrına. Sendenim ey hayat!” Soruyor bana: “Anlamım ne?” “Ne olursa olsun” diyorum, “sana taktığım anlam çiçekleriyle, dikenleriyle yürüyeceÄŸim” “Ben de sana” diyor, hayat.
Ekim 2004, Ankara
Prof.Dr.Ahmet Ä°nam
