O zamanlar farklı yerlerde duruyorduk,

Sen başka düşünüyordun,

Ben başka geliyordum sana,

Çok zaman geçti gibi geliyor şimdi bana,

Sen bir yerlere gitmiştin,

Bense kalmıştım Ankara’nın kuytularında,

Tüm sevgi sözcüklerini öğrenmiştim senin yüzünden,

Ayrılığın üzerinden ne kavgalar ettim bilmezsin,

Hiççç haberin yok!..

Bu yaşlarda zor oluyormuş konuşamamak,

Masanın bir kenarından izlemek olanları,

Bir duygu üzerinden yola çıkıp, geri dönmek,

Mecbur kalmak ayrılığa,

Elleri elimde, yanak yanağa,

Beklenmeden çıkıp gidişlere şahitlik etmek…

Eskiden kaybetmekten korkardım,

Şimdi yanında olmaktan,

Düşünce bu ya!

Bazı aşklar ilk görüşte karşılarmış insanı,

Bazıları da yaşananların toplamından başka bir şey değilmiş.

Yıllar sonra yürüdüğümde senin yollarında,

Tuhaflaşıyorum,

Asla vazgeçme diyen kalbime dönüp, iyilikle bakıyorum,

Bu şehir, ağaçlar, gökyüzü ve çılgın kalabalık,

Koşarak uzaklaşıyor bedenimden,

Olup bitenleri başka bir pencereden izliyorum artık,

Eskiden olsaydı,

Duygularımı parçalayıp, sonra nehre atmak gelirdi içimden,

Kurtulmak için çok uğraşırdım,

Şimdi ise anlamsız geliyor tüm bu saçmalık,

Neyi parçalıyorum,

Neyi ya da neleri atıyorum nehrin derinliklerine,

Elveda dememek için Hoşça kal diyen biri olmak geliyor içimden,

Tekrar görüşme umuduna kurmak daha iyi geliyor saati,

Yıldırım vuruşu gibi geçmişin izleri,

Bazen korkak, bazen budala, bazen de asık suratlı,

Şiddetli bir fırtınanın içinden çıkmış gibiyim,

Korkmanın budalalık olduğunu yeni yeni keşfediyorum,

Şimdilerde fazlaca bağışlıyorum kendimi,

Geçmişin güzel anlarına yaptığım her yolculukta,

Minik bir tören yaşıyorum seninle,

Biliyorum artık,

Her şey ödünç,

Tıpkı bahşedilen hayat gibi,

Izdırabı heceleyen her sözcük tozlu rafların içinde,

Çoktan geçti ölüm cezası verircesine çektiklerim,

Bugün başka renkte uyanıyorum güne,

Başka duygular arasında demirliyorum hayata kendimi,

Ne senden daha uzağa yolculuk içindeyim,

Ne de daha yakın bir yerlerde beklemekteyim.

 Sevda Saime Esen

Sağlam bir yere kapak atmak için uğraşmayacaksın,

Mesela; karşılıksızda olsa seveceksin tek taraflı,

Ahmakça; boş bir kalple ölmeyeceksin,

Gözlerini kapamayacaksın hayata öyle bomboş,

Ateş gibi iyice yandığı zaman yüreğin,

Haydutluk etmeyeceksin kendine,

Hırslarının arkasında durmayacaksın,

Üreteceksin kendince ne geliyorsa elinden,

Yazacaksın,

Çizeceksin,

Ya da

Tamir edeceksin evindeki kırık sandalyeyi,

Olmadı toprağa çiçek ekeceksin,

Bir bebek gibi büyüteceksin ellerinle,

Emek vereceksin…

Yapayalnızken, bir anda kalabalıklaşan ruhuna,

Nereye gidiyorum diye sorduğunda,

Ağaç köküne iner gibi,

Gömülmeyeceksin içine içine,

Uçurumun kenarına yürümeyeceksin öyle,

Öyle sağ elimde ay, sol elimde güneş var demeyeceksin,

Onlarca kütüğün arasında kalmayacaksın,

Ne kavgadaki ustalığına güveneceksin,

Ne de güzelliğine, gençliğine,

Duvar dibinde uyanma ihtimalini atlamayacaksın,

Allah ne verirse derken unutmayacaksın dünü,

Hey ihtiyar!

Seslenişi korku salmayacak yüreğine,

Zaman daraldıkça şimdi ne yapmalı diye sormayacaksın?

Gündüzden akşama kadar yapayalnız oturmayacaksın,

Şöyle bir düşünmeye başladığında,

Aşkla yanan bir yüreği daha kuvvetle hissedeceksin,

İçli bir keman misali öylece kaptıracaksın kendini,

Basit yaşayacaksın söylemlerine,

Bir kez de sen olur vereceksin,

Bir seher vakti uyandığında,

Munzur bakışlarını değdireceksin ufkun ötelerine,

Tatlı bir tebessüme gebe bırakmadan kendini,

Toprağın suyun emmesi gibi,

Verdiklerini kusursuzca alacaksın geri,

Kimse gelmeyince canın sıkılmayacak,

Hayat, gözdağı verir gibi durmayacak karşında,

Çağırdığında gelecek birinin olduğunu bileceksin,

Ölümden korkmadığını anladığında, kalbin yumuşayacak,

Yoklukla, varlık arasındaki ince çizgide durduğunda,

Öğrendiklerin yaşadıklarından ağır gelmeyecek sana,

Bazen, geç kaldıklarına üzüleceksin ince sızılar arasında,

O gün başkaydı diyen o ses kulaklarında çınladığında,

Öfkenin önüne geçen çok az sevgiye şahitlik edeceksin,

Acayip karışacak kafan bazen,

Hummalı bir ince sancı girip çıkacak yüreğine,

Belki de olmayacak bunların hiçbiri,

Hayatın huzuruna çıktığın zaman,

Kulakları iyi işiten birine dönüşeceksin,

Beş kuruşa satın alınan şeker gibi netleşecek algılaman,

Hiç hazır değilim henüz dediğin anlar tanıdık gelecek,

Bazı bazı bulutların arasına saklanırken bulacaksın varlığını,

Ya da hiç saklanmadan duracaksın ortalık yerde,

Erken ya da geç kalmak arasında dururken,

Bir sürü düşünce alabora edecek beynini,

Sen üzülme ben varım diyen o sesi işiteceksin,

Göremediklerini görmeye başladığında,

Biraz gözlerinin,

Biraz ellerinin,

Birazda hissettiklerinin yardımıyla,

Babanı hatırlayacaksın.

Gayet iyi göreceksin yaşamı,

İri buğdaylar yetiştirmiş bir çiftçi gibi,

Fal taşı gibi açılan gözlerle kocamanlaşacak hayat,

Adamakıllı yaşayacaksın deli zaman aralığında,

Kurşun ağırlığında gelmeyecek hazırlıksızlığın,

Biraz daha zaman,

Biraz daha zaman söylemlerine takılmayacaksın,

Olduğu gibi yaşayacaksın,

Olduğu gibi hissedeceksin,

Çok sorgulamadan,

Çok dehlizlere dalmadan,

Grift bir kuytulukta yormayacaksın kendini,

Yaşamaktan korkmadığını ölmeden önce fark edeceksin.

 Sevda Saime Esen

Acep, acem kılıcı gibi kesmeseydi yüreğimi,

Bu duygu, acılık katmasaydı ruhuma,

Acemilik çekmeseydim her defasında,

Acemice, aceleci olmasaydım,

Hiç acımtırak bir sızı çöker miydi ruhuma?

Açma bu açmazı der durur yüreğim,

Ağırlama, ağız dolusu düşlerimi,

Sus, sus, sus, işitme hislerimi,

Akşam çökmesin iliklerime yine,

Bir ala karga alay etmesin sözleriyle,

Ahmaklık etmesem kendime,

Aile boyu dökülmesem satırlara,

Aldanmasam tekrar tekrar,

Alıklaşmasam gözleri önünde insanların,

Alıkoymasam içimdekileri, bıraksam öylece,

Alımı bol, çalımı az duygularla kapışmadayım,

Bu aralar ne allı, ne de pullu bakıyor gözlerim,

Alt başlıkta anlatıyorum kendimi,

Onlarca anarşist duyguya kapılıyorum sonra,

Tuhaf bir anlayışsızlık, aristokrat oluveriyor aniden,

Antik çağda yaşar gibiyim,

Ara sıra coşarcasına yabancı kalıyorum dünyaya,

Aritmetiğini hesaplıyorum, zorlanıyorum bazı bazı,

Arpa boyu yola gebe kalıyorum asılsızlıkla,

Elimde beyaz bayrağım, ateşkes imzalıyorum ateş hattında,

Umutlarımı bırakıyorum avuçlarının orta yerine,

Avuntularım ayağına dolanmasın istiyorum,

Bir balyoz iniyor beynimin tam orta yerine,

Alçakça silkeliyor aldanışlarım,

Aldanmadan edemiyorum.

Bunları yazarken bambaşka oluyor içim,

Ruhum, bedenimden ayrılıyor sanki,

Başkaca duygulara baştan başlıyorum,

Bas bayağı kaçamıyorum senden,

Büsbütün barbarlık ediyorum kendime,

Yüz ruhun aynasıdır derdi büyüklerim,

Yüzün akça pakça,

Bakışların güneşin sıcaklığı şimdi şimdi,

Tebessümlerin Dali’nin ellerinden çıkma tual,

Yüreğin dünya dolusu bonbon şekeri,

Bu akşam gene takıldın zihnime,

Uykuların tümü haram saatlerce,

Bomboş bir tarlaya araba sürer gibiyim,

Bir yere gidercesine,

Sana gelir gibiyim.

Sevda Saime Esen

Karanlığın hemen ardından,

İlk kendini işitecekmiş,

Yüzüne kapanan her kapıyı,

İlk kendi elleriyle açacakmış,

En içerdeki odalara girecekmiş,

Teker teker indiği merdivenlerden,

Koşarcasına çıkacakmış,

Bir yıldızın kollarında uyanacakmış güne,

İki ayak üzerinde durabilmek kadar güzel olacakmış her şey,

Parçaları birleştirecekmiş hemen sonra,

Kapıdan çıkıp gitmelerin üzerini çizecekmiş bir bir,

Unutacakmış damarlarında boşa dolaşan kanı,

Bir tramplenden atlarcasına dalacakmış hayatın orta yerine…

 Sevda Saime Esen

Evimde ne var sığamıyorum,

Ya içimde çok saydığım sende,

Bilmiyorum,

Sessiz sessiz yanar gibiyim,

Ya beni uzak oku,

Ya da adamakıllı başka ol bana,

Ya yabancı kal varlığıma,

Ya da yüreğime gömül her şeye hazır,

Sıçrayıp kalkmalar bıraksa yakamı,

Peşi sıra gelmese uykusuz geceler,

Sensizlik bağırmasa yüzüme yüzüme,

Hiç yeri değil artık, inan ki değil!

Ya dışarı fırlasın yüreğimden sevgin,

Ya da açığa vursun tüm yalanların,

Ya her şeyden habersiz olsun varlığın,

Ya da sokul yanıma sonsuzluk dilinde,

Yalnız her yanım sensiz,

Karmakarışık her şey içimde,

Gideceğim yere varamıyorum,

Dört bir yanım nemli, ıslak,

Ya beni unut, kilitle geçmişin bir köşesine,

Ya da sallanıp duralım iki yana, iki kavak gibi,

Ya el ayak çekilince terk et beni,

Ya da aşkımızın şarkısı çalsın bütün gece,

Bir ucu iyileşmeyen yara gibisin,

Savrulmalarım çarçabuk,

İrice bir duygu deli mi deli,

Yalpalayan, mendebur yüreğimin silueti,

Ya beni bu ağır düş hallerinden kurtar,

Ya da ateşin orta yerine at ellerinle, kurtul,

Ya al beni yağan karanlığın içinden,

Ya da kapı çat diye kapansın hemen ardından.

 Sevda Saime Esen

Derken arap kızı bakıvermiş camdan,

Kalkıp gülümsemiş penceresinden,

Bir kış soğukluğunda değilmiş hayat,

Ölüm imkansızlığında değilmiş aşk!

Sevda Saime Esen

Kim bilir kaç kez

gecelerimi seninle süsledim,

Sevmeyi bilmezken

günlerimi çocukça besledim,

Yalnızlığın kenarında

kaç kez asılı kaldım,

Benim dışımda

benden önce biri gibi yaşadın,

Kim bilir kaç kez

yeniden bitip, yeniden başladın,

Tüm uysallığımla

dizlerinde kaç kez sabahladım,

Büyük zaferlere hasret

ne çok yenilgiler yaşadım,

Bilmezsin diğer parçalarımı

kaç kez birleştirdim yüreğimle,

Yıkılmazlık ve yenilmezlik içinde

Kaç kez yıktım sınırlarımı,

Uzunca bir zaman

okyanusun dibinde yaratıktım,

Anlayamadım,

Kim bilir kaç kez

onda birini soludum dünyanın,

Derin boşlukla dolu anlarımı

ne denli zorlu savaşlara teslim ettim,

Kaç kez tükenmiş olarak

uykuya daldım bilmezsin,

Alışkanlığım yüzünden günlerce

adını sayıkladım yüzlerce kez,

Ölmeyen biri gibi kaç kez

dirilttim öldüren sevgimi,

Gümüş bir flüttü dudakların

hoş, kıpırtılı, öpmeye doyamadığım,

Çocukluğumun neşesiydin

mutlu mutlu kokan,

Kim bilir kaç kez

ayakta tutan kaslarım güçsüz kaldı,

Soluğum kesilmiş halde,

ne çok bekledim hatırlamalarını,

Geçmek bilmeyen saatlerde

sesimi yitirene dek kaç kez ağladım,

Kim bilir kaç kez

neye inandığımı sordum kendime,

Hedefim varlığını

yüreğimde öldürmek olmuştu,

Yapamadım,

Kulağımın dibinde,

Kaç kez gür ve net işittim gidişlerini,

Sadece zaman meselesiydi,

Aşamadım.

Kim bilir kaç kez

tapınarak yaşadım aşkını,

Hiçe saydım

hem varlığımı, hem de başkalarını,

Kaç kez hayranlıkla izledim

tablo gibi uyumalarını,

Uzun süre hep seni düşündüm

gidemedim bir yerlere,

Yeniden özlememek için

kaç kez gömüldüm sessizliğe,

Keyif saati yoktu

bu aşkların ayrılığınla kavradım,

Sesli kahkahaların ardına

kaç kez gizlendim, akamadım,

Benden uzaklaştığında

kaç kez alçalttım kendimi,

Kaç kez kararttım duygularımı

yaralı kaldım,

Bir gün sende seversen böyle,

Kim bilir kaç kez,

çevrelenecek yaşamın duygularınla,

Kaç kez izin vereceksin kendine,

Kim bilir kaç kez

gözlerinin içine kadar kızaracaksın,

Ve kim bilir kaç kez onu

yüreğini yakarak seveceksin.

Kim bilir kaç kez düşleyecek,

Kaç kez özleyeceksin sevdiğini.

Sevda Saime Esen

 Ödünç zamanların sonrasına açtık yelkenlerimizi.

Aklımızı çeldikçe çeldi sonralar.

Daha iyisi dedik, daha güzeli dedik.

Bekledik durduk hep o sonraları,

Durup dururken acemice ittik bir kenara,

Önceleri, önceliğimizi,

Sonralara kilitlendikçe yitirmelere yakınlaştık,

Sonralar korkulacak kadar güçlüydü umutlar gibi,

Önceler zayıftı yaşanmışlığın gerisinde,

Altından akıllara zarar ödünç zamanlar,

Söz dinlememecesine ilerlemekte,

Sonralar nöbette, sonralar emeklemekte,

Önceler hep dede hep dede,

…

Sonrası,

Kaç önceler gördüm sonralara gebe,

Kaç sonralar gördüm öncelere kör,

Günler süren sanrılar boyundan yüksekçe,

En eğreti sonralar bile son durakta beklemekte,

Nice ödüllü önceler sonralara kurabiye,

…

Daha sonrası,

Sonraya ayak direyen dirayette,

Oyun içinde birkaç zaman ötelerde,

Önceler başucunda genç kız görünümde,

Küçük eller uzanıyor alabildiğine uzağa,

Zaman kuyruğunu kıstıran kedi hınzırlığında,

…

Sonrası,

Aynen yaşandığı gibi çoğunlukla,

Anılar dövesiye terk edilişlerde bazen,

Bazen de yüreğin gördüğü güzellikte,

Önceler sonralara anne görünümünde,

Birer birer büyümekte avuntu içinde,

 …

Daha sonrası,

Yaşa yaşayabildiğince,

Düşle, çalkalanan belirsizliğin gelgitlerinde,

Umutla yüklen geleceğin kalbine,

Umutsuzlukla ertele bugünü, yarını bekle,

Tatlı yalanların devinimlerine bırak kaderini

Sevda Saime ESEN

Bu mevsim yine sonbahar,

Yapraklar sararmış,

Ve pişmanlık inmiş perde perde

Sensizlik yağmur taneleri sanki,

Damla damla ıslatıyor yüreğimi,

Ayrılık avare,

Sokaklar yokluğunun tek şahidi,

Hasretin,

Yokluğuna ağlayışı gönlümün,

Ve sen,

Dilimdeki son kelimeydin.

Sevda Saime Esen

-IV-

Aklım kalmadı,

Kendimi anlamadım

Dolanıp durdum delice,

İçimde koca bir dünya,

Dışımda kaybolan biri,

Okşasana saçlarımı,

Okşasana ruhumu,

Sensizlik kucağımda yetim,

Duygularım el pençe.

Sevda Saime Esen