Deniz durgun göl gibi, gitgide genişliyor

Sular kayalıklarda nurdan izler işliyor,

Engine sarkan gökler baştan başa yıldızlı..

Şimdi göğsümde kalbim çarpıyor hızlı hızlı.

Göklerden bir yıldızın gölgesi düşmüş suya

Dalmış suyun koynunda bir gecelik uykuya

Bazan uzunlaşıyor, bazan da kıvranıyor

Durgun suyun altında bir mum gibi yanıyor

Yakın olayım diye bu gökten gelen ize

Öyle eğilmişim ki kayalardan denize

Alnımdan düşen saçlar yorulmuş suya değdi

Baktım geniş ufuklar başımın üstündeydi

Bilemem nasıl oldu geldi ki öyle bir an

Yenilmez bir haz duyup denize atılmaktan

Kurtulmak ne kolaymış faniliğimden dedim

Doğruldum atılırken bir dakika titredim

Bir dakika sonsuzluk doldu taştı gönlümden

Bir dakika bir ömrü kurtarmıştı ölümden.

Nazım Hikmet Ran

Mister Dallas,

sizden saklamak olmaz,

hayat pahalı biraz bizim memlekette.

Mesela iki yüz gram et alabilirsiniz,

koyun eti,

Ankara’da 23 sente,

yahut bir kilodan biraz fazla mercimek,

elli santim kefen bezi yahut,

yahut da bir aylığına

yirmi yaşlarında bir tane insan

erkek,

ağzı burnu, eli ayağı yerinde,

üniforması, otomatiği üzerinde,

yani öldürmeye, öldürülmeye hazır;

belki tavşan gibi korkak,

belki toprak gibi akıllı,

belki gençlik gibi cesur,

belki su gibi kurnaz,

(her kaba uymak meselesi)

belki ömründe ilk defa denizi görecek,

belki ava meraklı, belki sevdalıdır.

Yahut da aynı hesapla Mister Dallas,

(tanesi 23 sentten yani)

satarlar size bu askerlerin otuzbeşini birden

İstanbul’da bir tek odanın aylık kirasına,

seksen beş onda altısını yahut,

bir çift ıskarpin parasına.

Yalnız bir mesele var Mister dallas,

herhalde bunu sizden gizlediler.

Size yirmi üç sente sattıkları asker,

mevcuttu üniformanızı giymeden önce de,

mevcuttu otomatiksiz filan,

mevcuttu sadece insan olarak,

mevcuttu,

tuhafınıza gidecek,

mevcuttu

hem de çoktan mı çoktan

daha sizin devletin adı bile konmadan.

Mevcuttu, işiyle gücüyle uğraşıyordu,

mesela Mister Dallas,

yeller eserken yerinde sizin New York’un,

kurşun kubbeler kurdu o,

gökkubbe gibi yüksek,

haşmetli, derin.

Elinde Bursa bahçeleri gibi nakışlandı ipek.

Halı dokur gibi yonttu mermeri

ve nehirlerin bir kıyısından öbür kıyısına

ebem kuşağı gibi attı kırk gözlü köprüleri.

Dahası var Dallas,

sizin dilde anlamı pek de belli değilken henüz

zulüm gibi,

hürriyet gibi,

kardeşlik gibi sözlerin,

dövüştü zulme karşı o,

ve istiklal ve hürriyet uğruna

ve milletleri kardeş sofrasına davet ederek

ve yarin yanağından gayri her yerde,

her şeyde,

hep beraber

diyebilmek için,

yürüdü peşince Bedrettin’in;

O, tornacı Hasan, köylü Memet, öğretmen Ali’dir,

Kaya gibi yumruğunun son ustalığı,

922 yılı 9 Eylül’üdür.

Dedim ya, Mister Dallas,

Herhalde bütün bunları sizden gizlediler.

Ucuzdur vardır illeti.

Hani şaşmayın,

yarın çok pahalıya mal olursa size

bu 23 sentlik asker,

yani benim fakir, cesur, çalışkan milletim,

her millet gibi büyük Türk milleti.

16.07.1953

Nazım Hikmet Ran

Aşk iyidir bak

Duyumunu artırır insanın

Hele don gömlek sabahları

Tıraş olacağını duyarsın

Yeni gömleğini giyeceğin gelir

Bir yeni biçim eklersin insan olacağa

Masaya, merdivene, aynalı dolaba

Derken ardından şıpın işi bir kahvaltı

Amanın dersin bu ne delice gidiş?

Paldır küldür açar mıydı fıstık ağacı?

İspinoz düşünür müydü?

Deli olan kaşınır mıydı?

Kolların upuzun Walt Whitman’ı okumaktan

Ağzın desen bir karış açık

Sokaklar yok mu, o sokaklar

Önce bir yeşile işkilli

Evlerde büyümeler, alıp başını gitmeler olacak

Kızıp duracaksın üstüne başına konan toza

Televizyondaki işe

Usanmak, hızını eksiltmek dendi mi

Cin ifrit kesileceksin birden.

Hey gidi duyumuna yandığımın dünyası

Alıp vereceğin olacak ille

Aşk maşk buz gibi yaşayacaksın.

Edip Cansever

Pencereden atları gördüm.

Berlin’deydim, kıştı. Işık

Işıksızdı, gökyüzü yoktu gökyüzünde.

Havanın aklığı ıslak bir ekmek gibi.

Ve penceremden boş bir sirk

Kışın dişleriyle kemirilmiş.

Ansızın bir adamın yedeğinde

On at göründü sislerin içinden

Çıkarken titremediler, ateş gibi,

O saate kadar bomboş olan

Evreni doldurdular gözlerimde. Görkemli, yangınlı

Uzun bacaklı on tanrı gibiydiler,

Yeleleri tuzun düşlerini andırıyordu.

Portakaldan ve evrenlerdendi sağrıları.

Baldı derileri, amber, yangın.

Boyunları gururun taşlarından

Oyulmuş kulelerdi,

Ve kızgın gözlerine güçlü bir dirim

Eğilmişti bir tutuklu gibi.

Ve orada sessizlikte, ortasında

Günün, kirli ve dağınık kışın

Haşarı atlar kan,

Uyum ve yaşamın kışkırtıcı gömüleriydiler.

Baktım, baktım ve yeniden yaşadım:

Kaynağın, altın dansın, gökyüzünün,

Güzellikte yaşayan ateşin

Orada olduğunu bilmeden.

O kapanık Berlin kışını unuttum.

Ama atların ışığını unutmam.

Pablo Neruda

Pavese, Malcolm Lowry. İkizlerim.

Gece de sonsuz değil,

kötülük de. Ben de denedim.

Lav fokurdarken, gidip geldim

delilikleri. Bin vampir besledim

şuramdaki inde. Sövdüm

ve şehvetle öptüm her Meleği;

ah! Bilemedim.

Kaç kişiyiz kendimizde

Karabasanlar yaşattım

beni sevenlere,

bir hataydım, besbelli.

İçimdeki ölümden

içimdeki ölümden

içimdeki ölümden ürettim her şeyi.

Ahmet Oktay

Beni, gözlerin götürür

Gözlerin

Aşkla, acıyla…

Kuşatmışlar

Sesimi, soluğumu

Kesilmiş

Tuz-ekmek payım

Vurgunum

Ve darda,

Gözaltındayım.

Dal, kor keser

Penceremde açarsa

Kuş, vurulur

Üzerimden uçarsa.

Ve hal böyle böyle,

Yol bu yöndeyken

Gelir,

Ki her gelişinde

Daha da içten

Gelir,

Soluk soluğa

Benim olursun.

Amansız sarmasında

Kollarımın

Esrik,

Çığlık çığlığa

Erir, kar gibi vücudun…

Nicedir,

Kahpe ağzında

Bir salgın,

Bir deprem gibi künyemiz.

Nicedir,

Başımıza zindan dünyamız.

Biz ki

Yarınıyız halkın,

Umudu, yüzakıyız,

Hıncı, namusu…

Şafakları,

Taa şafakları

Hey canım,

Kalbim

Dinamit kuyusu…

Ahmet Arif

Bir akşamüstüdür şarabî

Bahçeler ve dağlar üzre hükümran;

Tam dünyayı dolaşmak saatindesin.

Ay ışığı su içer birazdan.

ızarmış kalçalarını çanlar

Alabildiğine vurur.

Sen çocuk tulumunda

Matbaa mürekkebi

Rüsva olmuş ellerinin emeği,

Manşetlerde kilometre kilometre yalan

Sallanır durur.

Bir akşamüstüdür katil, muhteşem

Alıp götürmüşler dost dediğini

Almış rüzgârlar içini,

Ümide benzer, sevdaya benzer…

Soğuk bir namludur kör ve pusuda

Ense kökünde zulüm,

Ve sermiş cânım sofrasını dört başı mâmur

Burnun dibine hürriyet.

Seviyorum mümkün değil;

Aranızda kurşun, yasak bölge var

Sen genç, sevdan ölünecek kadar güzel

Kanunu yapanlar ihtiyar.

Ahmet Arif

Dal goncayı bir sabah açılmış buldu,

Gül melteme bir masal deyip savruldu

Dünyada vefasızlığa bak; on günde

Bir gül yetişip, açıp, solup kayboldu.

Sen acırken bana, hiç bir günahımdan korkmam

Benle oldukça; yokuş, engebe, yoldan korkmam

Beni ak yüzle diriltirsin a Tanrım, bilirim;

Defterim dolsa da suçlarla, siyahtan korkmam.

Ömer Hayyam

Elimde olsa bu dünyayı küçümserdim

İyisine de kötüsüne de yuh çekerdim

Daha doğrusu bu aşağılık yere

Ne gelirdim ne yaşardım ne ölürdüm

Ömer Hayyam

Çekmeyiz aşağılık dünyanın gamını

Özleriz gül rengi şarabın canını

Şarap dünyannın kanı dünya ise kanlımız

Niçin içmeyelim kanlımızın kanını

Ömer Hayyam